Szyicki głód i biedna Rosja kontra ZSRR

Zgadzam się z tym, że dzisiejsze pokolenia nie odpowiadają za zbrodnie wyrządzone podczas II WŚ. To nie oni wydawali rozkazy, to nie oni mordowali i siali zniszczenie. Jednak odcinanie się od historii, która była jest i będzie, nie uważam za poważne i rozsądne. Szczyt ignorancji i egoizmu. Przecież oni już przeprosili, łkali i błagali o wybaczenie. Często zastanawiam się nad tym, jak daleko człowiek może się posunąć w okłamywaniu samego siebie, nie mówiąc już o innych. Czy ma to jakieś granice?

Wpadamy w pułapkę, z której nie ma wyjścia. Jest to zamknięte koło, uroboros, który gryzie nie tylko siebie, ale i nas samych. Potrafimy latami wmawiać sobie rzeczy, które nie istnieją, wydarzenia, które tak naprawdę nie miały miejsca. I tak w kółko, bez końca. Lecz trzeba powiedzieć stop i zacząć od nowa.

Zdecydowanie.

Aha, i jeszcze jedno.
Czytałam to kilka razy. Faktycznie czasami jest tak, że brakuje nam słowa. Ale trzeba zrobić coś, by mówić o tym. By nie przeszło to jako zwykła wiadomość, którą czytamy i po chwili zapominamy. W ogóle nie mieści mi się to w głowie.

PS. Chciałabym widzieć dyskusję Czubariana z twórcami tej strony…

~ - autor: irethh w dniu sierpień 18, 2009.